Cisza

Na cafym Mekitnym przestworze

Legl spokoj miczacy jak grob.

Jak szyba z krysztalu, tak morze

U moich rozsciela sie stop.

Spia cicho skai nagie gromady,

Slad zycia i ruchu tu znikJ,

I tylko czasami cykady

Z trzcin morskich rozlega sie, krzyk.

Hen! — statek jak mewa zraniona

Swe skrzydta opuscil wsrod iin

Bezwfadnosc mi skuwa ramiona,

Na duszy martwota i splin.

Jak sinej ptaszczyznie bcz konca,

Таксіеко i duszno tu mnie.

Zamieram pod wpfywem goraca

W apatii, tgsknocie i snie.

О jakze w tym tmpim upale

Namietnic chce walki i burz!

Na ska/y niech pedza znow fale,

Niech zycie zat£tni wsrod morz!..

Niech tytan huragan przebiezy

Wzctfuz morza obszary i wszerz!

By z rykiem na piasek wybrzezy

Miotato sie ono, jak zwierz.

A z burza niech chyzo ulata

Nad przestwor pietrzacych sie fal Mysl

moja natchnieniem skrzydfata

Niech w btgkit pomyka i w dal.

«СерНа» - современная новелла: новеллы современных авторов и классические произведения широко известных писателей.