Развiтанне

Пакінуць мушу вас, палі, лугі, паляны,

Дзе вее вецер свой з-за Немана духмяны,

Дзе шэпча пра тужлівасць ля яліны хвоя.

Малю ў цябе, мой Божа, ласкі я на тое:

Калі на скон жыцця мая ачахне сіла,

Калі застыне сэрца, што Літву любіла,

Няхай мяне цвінтар у вёсцы той прыхіліць,

Дзе кожны узгорак кажа: «Ці ты помніш хвілі,

Як з стрэльбай за плячыма, малады, вясёлы,

Ты абягаў ахвотна з дзесяць міль наўкола».

Мне сумна згадваць час мінуласці адмерлай,

Дзе столькі волі і паэзіі бязмернай,

Не гэткай, што пяе аб міласці, аб ружах,

Але як спеў арла, які з прасторай дружьщь,

Або як ветру шум у лесе, па далінах,

Як думка з-над магіл ці ў сэрцы сакаліным.

Сайт «Русская любовная лирика» - На сайте собраны произведения русской классической поэзии.