Курс усеагульнай лiтаратуры канца XIX стагоддзя

Цяжка з лёсам змогу весці,

Бо нам прышласць сніць прыемна.

Ен сказаўёй напрадвесні:

«Я люблю!» — Яна: «Узаемна!»

Зрэшты ўсё ж ім рукі цесна

Ксёндз звязаўназаўжды стулай.

3 тым канец прыйшоў на песню.

Што жыццё снавала чула.

Ўслед за песняю — паэма,

Менш прьгаабная няздара.

Лёс ім даў другую тэму,

Чым снавала шчасна мара.

Клопат, нэндза, недаедак,

Праца ў поце, плён няўдалы,

Шла хлеба, многа дзетак

Змест аповесці складалі.

Ды калі ўжо лёс упарты

Скончыў жорсткую праграму,

Зніклі псгік жыцп.я расплаты,

Развязаўшыся у драму.